door: Pauline Gispen
Vrijdagavond. De herfst nadert en het wordt al weer vroeger donker, op 25 september. Ik rij naar Amsterdam voor het WK Squash. Turend naar enige vorm van bewegwijzering zoek ik het Frans Otten Stadion waar het WK wordt gehouden. Van een eerder bezoek weet ik waar het ligt. Maar ik zoek dit keer de borden die erop wijzen dat het WK Squash voor dames daar plaatsvindt. Als ik de afslag neem op de A10 en onder de snelweg door rij kan ik nergens bewegwijzering ontdekken. Nadat ik even verderop bij de stoplichten de weg ben ingeslagen richting het stadion, zie ik pas bij het stadion - op het moment dat ik linksaf sla naar de parkeergarage - in het donker een bord staan. Gelukkig, het klopt dus wel, hier is het WK.
Het bord is slecht leesbaar. Het evenement heeft de huisstijlkleuren zwart met oranje die ik al eerder op de website zag. Ik herken op het bord het logo en kleuren. Alleen een zwart bord met oranje letters op een donker weggetje waar het op zich goed verlicht is valt niet op. Het vasthouden aan een huisstijl is goed, het verhoogt de herkenbaarheid. Maar het verlaagt soms de zichtbaarheid - zeker voor ouderen - en dient daardoor zeker niet de functionaliteit. Bij het ontwerpen van een logo, huisstijl van evenementen zou daar nog beter rekening mee gehouden kunnen worden. Zorg voor variatie in de huisstijl zodat de verschillende communicatiemiddelen ook op een functionele wijze, naar mooie vormgeving ontworpen kunnen worden. Daar laat ik nu even bij.
Op weg naar het stadion blijkt dat je voor maar € 2,00 kunt parkeren onder het stadion. Er zijn voldoende parkeerplaatsen en ik zet mijn auto in de buurt van de ingang. Toch makkelijk als je de weg al weet. Bij een eerder evenement ben ik in het stadion geweest, het is een complex met vele trainingbanen en een hoofdbaan met tribunes. Waar je kunt squashen en tennissen en het heeft een fitnessruimte. Als ik de trappen oploop en bij de ontvangstbalie aankom, vraag ik mij al meteen af of ik wel goed zit. Voor mij loopt een stel dat ook voor het WK komt. Als de medewerker klaar is om ons te woord te staan, blijkt inderdaad dat we verkeerd zitten. We zijn nu in het hoofdgebouw, in de bar waar het gewone publiek lekker zit na te genieten van een potje squash of tennis. Wij worden verderop de trap weer afgestuurd en moeten via een buitendeur naar het gebouw ernaast. Daar vind ik een paar borden die de weg wijzen. Het blijkt dat we de hal binnen moeten gaan via de noodtrap. Dit is dus de entree van het evenement! Binnen aangekomen worden we door een paar vriendelijke dames ontvangen.
De
ruimte is heel netjes aangekleed, wederom in de herkenbare zwart-oranje WK
Squash kleuren. Hier vindt je niets terug van de sporthal die het eigenlijk is,
behalve als je omhoog kijkt. Op vrijdag worden de kwartfinales gespeeld en als
ik binnenkom is één van de wedstrijden al bezig. Het is erg rustig, niet alleen
door het geringe aantal toeschouwers, maar er wordt ook rustig gesproken. Je
hebt de neiging om je mobiel uit te zetten omdat deze mogelijk de dames die aan
het spelen zijn zou kunnen storen. De wedstrijden worden op een centre court
gehouden, een glazen kooi met rondom tribunes. Het komt over als een soort
toneel/podium waarop de voorstelling wordt gegeven. Alle wedstrijden spelen zich
hier af, ook in de voorrondes. Twee weken eerder stond zo’n glazen kooi op de
Dam in Amsterdam om het evenement te promoten. Daar speelden de zussen Grisham
de onofficiële finale. Het filmpje hiervan is te zien op youtube. Voor wie nog nooit een keer squash
heeft gespeeld of gezien: kijk eens naar het filmpje en ga een keer squashen.
Het is volgens mij de meest intensieve sport waarbij je op een klein oppervlak
je benen onder je lijf uit loopt. Ik heb het ooit geprobeerd en kon het niet
lang volhouden. Je weet niet waar je blijft of moet zijn. De bal komt van alle
kanten, jijzelf ook en ik sloeg al snel mijn racket tegen de zijkant kapot. Mij
zie je daar voorlopig niet meer. Voor deze dames heb ik zeer veel bewondering.
Als dit geen topsport is weet ik het niet meer.
Terug
naar het WK. De wedstrijdbaan is mooi uitgelicht en een echte eye
catcher. Behalve vanaf de tribunes kun je vanuit een kleine bar met
statafels - onder het genot van een wijntje of een biertje - naar de wedstrijd
kijken. De gehele hal is aangekleed met zwart doek, de promostand en
wedstrijdkantoren zijn ook geheel in zwart en op de grond is het hoofdpad in
oranje. De kleine bar en de VIP lounge zijn strak ingericht met designachtige
statafels en buffet. Ik heb die avond nog niet gegeten en neem een tosti met
tomaat en mozzarella. Verder kan ik nog een koek krijgen. Meer keuze is er niet,
of ik moet terug naar het hoofdgebouw en daar in de bar iets eten. Als ik verder
rondkijk zie ik rondom de kleine bar een aantal promostands. Naast een stand van
de Squashbond kun je informatie vinden van Amsterdam bij
‘Iamsterdam’, is het Accor hotel aanwezig en uiteraard de
hoofdsponsor Forexx. Voor nieuwe squashmaterialen kun je terecht bij twee stands
waar ze ook WK merchandise verkopen. Ze hebben een aantal mooie WK-shirts waarin
je kunt squashen. Geen goedkoop wegwerpding, maar van zeer goede kwaliteit.
Tijdens de wedstrijd is het rustig en er is weinig omgevingsgeluid. Als de wedstrijd is afgelopen wordt er even harde muziek aangezet. Een spreker kondigt de spelers aan en interviewt ze na de wedstrijd. Tijdens de wedstrijd wordt er geen commentaar gegeven. Op twee grote schermen is vanaf de tribune de wedstrijd ook nog te volgen en daarop wordt informatie gegeven over slagsnelheden en andere statistieken. De beelden die worden vertoond op deze schermen worden tevens uitgezonden via internet. Squash is een jonge sport die van ‘moderne’ middelen gebruikt maakt. Het wordt zeer goed bekeken via internet en bereikt daarmee een groot internationaal gebied. Squash is inmiddels zo groot dat het een Olympische sport zou kunnen zijn. Maar het IOC heeft onlangs nog besloten dat zij de voorkeur geven aan Golf en Rugby. Iets wat Marcel Borst - de directeur van de Squashbond die ik die avond even spreek - en vele topsporters met hem betreuren.
Ondanks
dat de sport internationaal goed bekeken wordt zijn er op vrijdag weinig
bezoekers. Het is zelfs erg leeg terwijl de top van de wereld moet spelen.
Iedere dag worden side events georganiseerd, zoals op deze dag een
bedrijventoernooi. De mensen die er aan deelnemen gaan jammer genoeg al vroeg
naar huis en blijven niet om de wedstrijd te bekijken. De organisatie had
verwacht dat dit anders zou lopen en wil dit een volgende keer beter
organiseren.
Marcel Borst vertelt mij na het evenement dat er in het weekend wel meer publiek naar het stadion is gekomen. Bij dit soort evenementen verwachtte hij vanuit de sportkant ook prominenten die een kijkje komen nemen. Ikzelf zag bij het EK touwtrekken Erica Terpstra als gast. Marcel vindt het jammer zij of andere mensen vanuit de Nederlandse sportwereld niet even langs zijn gekomen. Hij heeft op zondag wel de wethouder van Amsterdam mogen ontvangen samen met de prins van Maleisië en de president van de internationale federatie. Dan vraag ik mij toch even het volgende af. Zijn dit niet de mensen waar wij ook mee in gesprek moeten in het kader van het OP 2028? Moeten wij ook niet meer leren lobbyen, ervaring opdoen en vooral de internationale lobby starten? Squash mag dan nog niet op het programma staan in Rio, maar wat niet is kan nog komen.
De conclusie. Was het WK Squash memorabel, een verhaal om op maandagochtend te vertellen? Jammer genoeg niet. Voor mij was er op vrijdagavond weinig te doen. De wedstrijd werd gespeeld, ik heb een paar promostand bezocht en een tosti gegeten. Jammer, want de ruimte was wel erg mooi aangekleed en de manier waarop de spelers op een soort podium werden neergezet was top. De wedstrijd kon gevolgd worden van alle kanten in een glazen kooi, mooi uitgelicht en ondersteund met aanvullende informatie. In potentie staat hier wel een topevenement dat memorabel kan worden als de organisatie het publiek meer weet te bieden. Het meten van bijvoorbeeld je eigen slagsnelheid en side events beter verbinden aan de wedstrijden zal het evenement doen groeien. Maar ook duidelijke bewegwijzering helpt hier bij.
Het WK Squash in het kort:
| Ontwerpprincipe | Oordeel (max. *****) | Toelichting |
| Thematiseer de belevenis | * | Geen thema gebruikt |
| Indrukken harmoniseren door middel van positieve signalen | **** | De ruimte, de tennishal, was zeer mooi aangekleed, super netjes centre court. |
| Elimineer negatieve signalen | ** | Bewegwijzering was slecht te vinden, onduidelijke hoofdingang. Entree via nooduitgang was ongemakkelijk vanwege stijle trap |
| Meng er gedenkwaardige elementen doorheen. | ** | Mooie shirts om in te squashen |
| Betrek alle vijf zintuigen | * | Muziek en een speaker, belichting goed van het speelveld. Geen gebruik gemaakt van andere zintuigen |
| Je bent wat je rekent (wel of geen economisch aanbod) | **(*) | Er wordt voor dit evenement entree gerekend. Prijzen variëren € 7,50 tot € 22,50 op de finaledag en de beste plek op de tribune. Een gemiddelde tot middelmatige prijs-kwaliteitverhouding in verhouding tot het belevingsaspect. |
Een rijke belevenis? Welke domeinen zijn ingevuld?
| Oordeel | Toelichting | |
| Amusement. Mensen willen iets voelen | ++ | Het was een mooie wedstrijd. Mooi neergezet met de wereldtop op het podium |
| Lerende belevenis. Mensen kunnen iets leren | - | Op het moment van mijn bezoek is er niets te leren. |
| Ontsnapping: mensen kunnen iets doen | +/- | Behalve naar wedstrijd kijken en even langs de promostands lopen is er niets te doen. Tenzij je deelneemt aan de side events overdag. |
| Esthetiek: mensen willen hier zijn | ++ | De tennishal is omgetoverd tot een WK squashstadion. Het is een prettige omgeving. |
Voor een verdere toelichting op het verslag en nog meer opvallende belevenisaspecten over het WK Squash kunt u contact opnemen met Pauline Gispen: info@gopep.nl
Pauline Gispen studeerde aanvankelijk communicatiemanagement. Later
deed zij de studie Master Sport Management aan het Sport Management Institute in
Groningen. Tijdens haar opleiding liep zij stage bij NOC*NSF, waar zij onderzoek
deed naar de belevenis bij sportevenementen voor het Olympisch Plan 2028. Na
haar studie werkte zij onder andere voor het Watersportverbond en de Nederlandse
Kano Bond. In 2008 richtte zij haar bedrijf ‘GoPEP experience projects’ op.
Pauline Gispen is gespecialiseerd in ontwikkeling van belevingsvraagstukken op
het gebied van sport en wat daarmee verbonden is. Zij geeft hierover advies en
werkt als freelance projectleider voor diverse opdrachtgevers. Voor meer
informatie: pauline@gopep.nl of
06-5204 2472.
<< terug
Tweet
