door: Jerry Straub
Voetbalcoach. Vijftien dertienjarige testosteron-bommetjes stellen wekelijks mijn gezag op
de proef. En elkaar. Wie is het grappigst, meest bijdehand, wie is een baas.
De vloeibare apenrots.
Als de veulens hongerig naar de bal de wei in rennen zijn meteen ook alle tactische opdrachten vergeten. Voor mij het moment van loslaten.
Loslaten maakt je rustig. Heel rustig.
Natuurlijk is er de verleiding om in de pauze de lauwe thee van de kleine gladiatoren aan te lengen met anabolen en epo. Maar nee, niks mooiers dan samen winnen en verliezen!
Langs de lijn een vader. Hij tiert, brult en schreeuwt. Vooral het arbitrale trio moet het ontgelden. Wat bezielt zo'n vader om zo'n slecht voorbeeld te geven?
Alleen SIRE helpt niet.
Voor alle schreeuwerds die niet kunnen loslaten is er de Billboard, zo met je kop erop zoals in Rotterdam, aan de schandpaal. Voor de broodnodige rust.
Jerry Straub verknocht aan sport sinds de hoogtijdagen van levende legendes Johan Cruijff en Muhammad Ali. Nu geëvolueerd vader, butler, chauffeur en coach van twee schoolgaande sportende kinderen. Naast sport bovenmatige interesse in politiek, mens en maatschappij.
Er zijn 3 reactie(s)
<< terug
Tweet
